Na Rotterdam ging ik met de tent naar Vroomshoop.
Ik kwam op uitnodiging van Br. Wout van Beek, die daar een
kleine gemeente had.
Ik zal nooit vergeten hoe sommige mensen daartegen
demonstreerden! Ik had een groot spandoek waarop
stond: "VOLLE EVANGELIE TENT".
De dominee van de kerk had de mensen vanaf de kansel ervoor gewaarschuwd, dat er in de samenkomsten in die tent met dat doek,
geen vol Evangelie gebracht werd, met als resultaat, dat er op die
bewuste avond heel wat nieuwsgierigen uit zijn kerk kwamen kijken.
Ook zal ik niet vergeten hoe daar een groep mensen kwam uit
een of andere z.g. "zwarte kousenkerk". Wat een strakke,
wettische gezichten hadden die! Ze zaten allemaal op een rijtje
en toen ik de uitnodiging deed aan zondaren om gered te worden,
liep het hele stel demonstratief naar buiten. Dat dit zomaar kon
gebeuren geloofden ze toch helemaal niet.
Maar niettegenstaande dat, kwamen er op die avond veertien zielen
naar voren en weer waren er verschillende stoelen nat van tranen.
Ondanks al die tegenstand hadden we toch een goede tijd in die
evangelisatiecampagne.
Daar leerde ik ook het meisje kennen, dat later mijn vrouw werd.
Zij was in Haarlem opgegroeid en had na haar H.B.S.-examen
een Bijbelschool in Zwitserland doorlopen.
Nu was zij in Vroomshoopen omgeving werkzaam in het Evangelie.
Na Vroomshoop stond Haarlem op het programma, waar ik ook
ervaringen opdeed, die ik nooit zal vergeten.
